لطف خدا

دخترم

یکی از بزرگترین نعمتهای زندگی من داشتن خانواده خوب هست که زندگی کردن با اونها

بیشتر لحظاتش مثل بو کردن گلهای یاس و محبوبه های پر عطر شهرمون هست

مامان یکی از بهترینهای زندگیمه که فکر میکنم اگر خدایی نکرده یک روز نباشه نمیتونم بدونش زندگی کنم

وخدا را هزار بار شکر میکنم که در غربت نبودم که تورو بدنیا آوردم

هرجا توی زندگیم یا الان در بچه داریم لنگ میزنم راهنمایی های مامانم هست که به دادم میرسه

البته بابیت و خاله ها هم خیلی لطف دارن اما بابام خیلی دل رحمه  نمیتونه گریه هاتو ببینه و یا جیغتو نشونه

 مامانم نسبت به من خیلی در بزرگ کردن بچه سخت گیرتره

خیلی جاها اونه که بدون دخالت ،هدایتم میکنه

 روز اول تکلیفشو با منو دوروبری ها روشن کرد

که کاری به بچه داری هاله ندارم ولی نمیزارم یک بچه لوس و لجباز هم بار بیاره

مامانم اصلا نسبت به گریه بچه ضعف نشون نمیده و خیلی هم با درایت کامل میتونه یک بچه را کنترل کنه که نه جیغ و داد راه بندازه ونه دلش بشکنه

خیلی وقتها به من میگه توباید بچه را بزرگ کنی ولی صبرت و بیشتر کن و سیاستت را هم با یه بچه یک ساله نیمه تطبیق بده

راست میگه گاهی تورو یک آدم بزرگ فرض میکنم وازت متوقع هستم قد یک ادم بزرگ بفهمی و عمل کنی و بعضی وقتها از دستت گریه میکنم و نمیدونم چه کنم.

اما باز مامانم به دادم میرسه

ترمه وقتی تو خونه بابایی و مامانیت هستی به قول خاله غزاله اصلا بچه لوسی نیستی و کاملا طوری رفتار میکنی که انگارجند سال از خود واقعیت بزرگتری اما امان از دست وقتی که چشمت به من بیافته دیگه

همش میخوای بر خر مراد سوار بشی و کاملا سوار من

اما کافی مامانیت با یک لبخند ملیح و نگاه عمیق بهت بگه  : ترمه جان نه

شما حساب کار دستت میاد

میدونم ایرادات مادرانه ام زیاده.....................................

ولی فریادمو بلند میکنی وقتی کار خیلی خیلی خطرناک میکنی

یا وقتی عجله دارم برای بیرون رفتن با تو گلاویز میشم چون همون موقع چنان خرابکاری به بار میاری که 1 ساعت رفتن به بیرونم را به تاخیر می اندازی

اینم طبیعت سن تو هست اما من گاهی طاقتم تموم میشه و صبرم لبریز

مامانم همیشه میگه  :

کسی که اسم مادر رو داره باید در عین حال صبوری فداکاری بدون اینکه خودشو از یاد ببره  محکم و با منطق و در کمال آرامش با بچه کنار بیاد و بزرگش کنه

جوری باید انرژی شو برای بزرگ کردن بچه تنظیم کنه که سالهای سال از نظر روحی  مخصوصا  بتونه اون همراهیش کنه و به جایی نرسه که توانش کم بیاد

نمیدونم چقدر میتونم مادر خوبی برات باشم. ولی سعی مو میکنم تا همه تجرربیات خوب بقیه را توی این راه به کار ببرم